Dlaczego lepiej nie przebijać samemu ucha w chrząstce?

Piercing to coraz popularniejsza metoda ozdabiania ciała. Dużym powodzeniem cieszą się nie tylko kolczyki w płatkach uszu, ale także te wykonane w chrząstce. W dzisiejszym artykule opowiemy trochę o piercingu w chrząstce i dlaczego lepiej nie wykonywać tego przekłucia samemu.

Przebijanie chrząstki pistoletem — realne zagrożenia

Chrząstki to bardzo wrażliwe miejsca, podatne są na różnego rodzaju infekcje, goją się niezwykle długo. W poprzednich artykułach wspominaliśmy o tym, dlaczego się odchodzi od przebijania pistoletem, niestety ludzie w dalszym ciągu korzystają z tej metody. Co gorsza, niektórzy za pomocą pistoletu przebijają chrząstkę, a to miejsce wymaga specjalnej uwagi. Niewłaściwe przekłucie chrząstki może grozić różnego rodzaju powikłaniami, jak:

• ropne zapalenie,
• częste krwawienia,
• blizny keloidowe,
• zdeformowanie małżowiny.

To nie są wszystkie możliwe powikłania, bo w ekstremalnych przypadkach nieprawidłowe przekłucie może grozić nawet porażeniem nerwu twarzowego, co spowoduje paraliż. Narządy wzrokowe również mogą ulec pogorszeniu. Pistolety używane w salonach nie są sterylizowane odpowiednio, a stosowany w nich mechanizm wymusza tępy przebicie, zamiast precyzyjnego nacięcia igłą.

Dlaczego lepiej nie przebijać samemu kolczyka w chrząstce?

Jak już wcześniej wspomnieliśmy, chrząstka jest bardzo wrażliwym miejscem. Ucho posiada bardzo gęstą sieć naczyń krwionośnych, dlatego ważna jest znakomita znajomość anatomii ciała. Nie możemy przebić ucha tam, gdzie nam się podoba, ponieważ możemy wtedy przebić tętnicą potyliczną lub tętnicę uszną tylną. Samodzielne próby przekłuwania bez wiedzy medycznej i precyzyjnego narzędzia grożą trwałym uszkodzeniem naczyń, obrzękiem oraz przedłużonym gojeniem.

Ponadto przekłuwanie chrząstki pistoletem może prowadzić do różnego rodzaju zakażeń, o których też już wcześniej wspomnieliśmy. Brak sterylności sprzyja przenoszeniu bakterii bezpośrednio do tkanki chrzęstnej — a ta reaguje znacznie bardziej przewlekle na infekcje niż miękkie fragmenty płatka. Chrząstka nie jest tak dobrze ukrwiona jak skóra, dlatego proces walki z zakażeniem trwa dłużej i obfituje w groźniejsze objawy.

Jakie są rodzaje przekłuć w chrząstce?

Przekłuć ucha jest wiele, najpopularniejsze z nich to:

• tragus,
• helix,
• daith,
• rook,
• snug,
• ragnar,
• flat,
• orbital,
• conch,
• ufo,
• lobe,
• industrial.

Każde z tych przekłuć wymaga innej głębokości, kąta igły oraz długości pręcika biżuterii. Tragus znajduje się w niewielkim wypukłym fragmencie chrząstki przy wejściu do przewodu słuchowego, helix to górny brzeg małżowiny, zaś industrial to podwójny przekłucie łączony jednym dłuższym sztangą. Różnice anatomiczne między poszczególnymi osobami sprawiają, że nie każdy kształt ucha nadaje się do każdego rodzaju przekłucia.

Jakiej biżuterii używa się do kolczyków w chrząstce?

Kolczyki do chrząstki muszą być odpowiednio dobrane, źle dobrana biżuteria może trwale zdeformować ucho. Wybranie zbyt ciężkiego kolczyka może nawet spowodować złamanie górnej części ucha. Kolczyki w chrząstce powinny być krótkie i lekkie, ozdobne można założyć dopiero po całkowitym zagojeniu. W większości przypadków zakłada się labret, do niektórych przekłuć stosuje się tzw. banana, a w szczególnych sytuacjach można założyć kółeczko na świeże przekłucie.

Kolczyki jednak powinny być proste, by nie sprawiały zbytnio dyskomfortu w trakcie procesu gojenia. Ważne jest, by nie plątały się one zbytnio we włosy, bo to może podnieść ryzyko infekcji. Dlaczego w większości przypadków wybiera się kolczyk labret? Jego największą zaletą jest kształt — płaski dysk z jednej strony nie wbija się w skórę, dzięki czemu nie powoduje ucisku. Taka budowa pozwala też na łatwiejsze czyszczenie. Sama kulka również jak najmniej styka się z kanałem przekłucia, dzięki czemu rana może szybciej się wygoić.

Istotny jest też sam materiał — kolczyk jest maksymalnie wypolerowany, dzięki czemu nie ma on porów i innych zakamarków, do których może przedostać się brud powodujący infekcje. Najczęściej stosuje się tytan implantacyjny ASTM F136, rzadziej stal chirurgiczną 316L, niobium lub złoto 14K minimum. Unikać należy niklu, mosiądzu i biżuterii o nieznanym składzie.

Czego wymaga pielęgnacja świeżego przekłucia w chrząstce?

Gojenie piercingu w chrząstce trwa zazwyczaj od 6 do 12 miesięcy, choć pierwsze oznaki zagojenia widoczne są już po miesiącu. W tym czasie niezbędne jest stosowanie środków antyseptycznych zalecanych przez profesjonalistę, unikanie manipulacji przy kolczyku i ograniczenie kontaktu z wodą w basenach czy jeziorach. Nocny sen zaleca się na boku przeciwnym do przekłucia, aby unikać ucisku.

Wszelkie zaczerwienienia, obrzęki utrzymujące się powyżej trzech dni lub pojawienie się ropy wymagają konsultacji z piercingistą lub lekarzem. Nigdy nie należy samodzielnie zdejmować biżuterii ze świeżego przekłucia bez zgody specjalisty, ponieważ kanał może się zamknąć w ciągu kilku godzin, stwarzając dodatkowe ryzyko zakażenia zatrzymanego wewnątrz tkanki.